Wat schaft de pod?

11 mei 2008

Aangezien wij meer dan waarschijnlijk nooit verder dan Uitlaat of Open Venster gaan geraken, besloot ik zelf maar eens een “Wat schaft de pod?”-artikeltje over mezelf te schrijven. Vaak krijg ik toch de vraag wat ik zo allemaal beluister. De “2008 in CD’s”-rubriek biedt al een hele mooie kijk hierop, maar toch zijn er nog altijd heel wat dingen die ik niet koop, en toch graag beluister. Ik hoop deze albums wel ooit aan te schaffen, maar de omstandigheden zijn er niet altijd naar.

Meest geluisterd, in minuten, is Hercules and Love Affair. DFA presents Gay Disco feat. Anthony! Zoiets kan gewoon niet slecht zijn. De nummers zijn aanstekelijk, en geïnspireerd door de Griekse mythologie, meer heeft een mens niet nodig.

Tweede op de lijst van niet-gekochte albums staat Paul Woolford, die met zijn nieuw album het debuut van zijn alter ego Bobby Peru viert. We kennen hem van electro-wereldhit Erotic Discourse, dat zowat in ieders set voorkwam indertijd. Nu vond ik dat reeds een sterk plaatje, maar de nummers op album The Truth slaan gewoon alles. Een verse zomerse mix van trashy electro, techno en house. Mijn meest beluisterd elektronisch album van het jaar, tot nu toe.

Bauhaus verovert de derde stek. Hun nieuwe album Go Away White is er eentje dat me terugduwt naar de jaren ’80, of zo voel ik me dan toch. Reden hiertoe zijn enkel de koude en metalige klanken, die ik met die tijdsperiode associeer. Prachtig album, een hedendaags meesterwerkje in zijn stijl.

De vierde stek is weer elektronisch getint, het draait hier om Midfield General, één van de beste maten van Fatboy Slim – check diens compilatie Big Beach Boutique II – en bekend als “the friendliest guy in the music biz”. Ongelooflijk gevarieerd en origineel elektronisch album, waarvoor hij de hulp kreeg van mensen als Soulwax, Justice en Robots in Disguise.

Mystery Jets kenden we reeds van hun hitsingle “You Can’t Fool Me Dennis”, en kregen voor hun nieuwste langspeler de hulp van de – voor mij althans – grootste dj ooit: Erol Alkan, er was ook een klein rolletje weggelegd voor Switch, die hen ook remixte. Prachtige Engelse indierock die, en dat gebeurt niet vaak op dat eiland in de Noordzee, nog eens echt verfrissend klinkt. Toppertje!

Voor de rest nog eervolle vermeldingen voor Ringo Starr, Blood Red Shoes, Crystal Castles, I Am Kloot en The Dodos.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: